ΘΕΣΣΑΛΙΑ

ΤΡΙΚΑΛA

ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ & ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΕΛΑΤΗ – ΠΕΡΤΟΥΛΙ – ΝΕΡΑΙΔΟΧΩΡΙ – ΠΥΡΡΑ – ΔΕΣΗ – ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΔΡΟΣΟΧΩΡΙ – ΚΛΕΙΝΟΒΟΣ    

Κείμενο - Διαφάνειες: Άγγελος Σινάνης e – mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

© Νοέμβριος 2006 

Χωρίς μυστικά 

Δολίνη Κόζιακα

Η δασική οδός που ξεκινάει απέναντι από την AVIN στην Ελάτη, κρύβει εδώ και χρόνια μια θαυμάσια οδική και πεζοπορική διαδρομή, τμήμα της οποίας χρησιμοποιείται σήμερα σαν εναλλακτική προσπέλαση στο Ε 4, (ευρωπαϊκό μονοπάτι υπερσυνοριακών διαδρομών) αφού το μεγαλύτερο μέρος του παλιού δρόμου έχει πλέον ασφαλτοστρωθεί. Αυτός λοιπόν ο δασικός δρόμος, σκαρφαλώνει με επιμονή τις απότομες πλαγιές του Κόζιακα περνάει δύο δεξιές διασταυρώσεις (στο 2,4 χλμ, και στο 2,6 χλμ.) συνεχίζει μέχρι μια τρίτη αριστερή (στο 4,9 χλμ.) και καταλήγει σε οδικό αδιέξοδο (στο 8 χλμ. ή 2ω με άνετη πεζοπορία). 

Σε αυτό το πανέμορφο σημείο σχηματίζεται τον χειμώνα μέχρι αργά την άνοιξη μια πανέμορφη λιμνούλα (Δολίνη) ή «Βάρα» στην ντοπιολαλιά. Εδώ, παλιότερα, οι μοναχοί από την Ι. Μ. Αγ. Βησσαρίωνα όλη την καλοκαιρινή περίοδο βοσκάν τα κοπάδια τους, υπήρχαν μάλιστα και ‘’κελλιά’’ για την διαμονή τους. Πιθανά, αυτός είναι ο λόγος που ο τόπος ονομάζεται ακόμα και σήμερα «Καλογερομάντρι». 

Πέτρινο γεφύρι Πύρρας

Στην Πύρρα και το καφενεδάκι – ψησταριά του Γιώργου και της Αντιγόνης ‘’Πύρρας Εστία’’ έχουν περάσει και γλεντήσει χιλιάδες επισκέπτες της περιοχής (24,3 χλμ. από Ελάτη). Όμως, οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι λίγο πιο κάτω, εκεί προς την δασική οδό που ενώνει την Πύρρα με το Νεραϊδοχώρι και την Ελάτη υπάρχει ένα πολύ όμορφο γεφύρι, η «Καμάρα» σε ανθρώπινο μέγεθος, που παλιότερα εξυπηρετούσε τις ανάγκες μετακίνησης όλων των κατοίκων του χωριού, από και προς το Νεραϊδοχώρι και τα Τρίκαλα.  

Σήμερα χρησιμεύει στους φυσιολάτρες αφού οδηγεί κατ’ ευθείαν στην πλατεία του χωριού μέσω στενής γιδόστρατας. Είναι μονότοξο με άνοιγμα τόξου 4 μέτρα, χωρίς ανακουφιστικό άνοιγμα. Χτίστηκε τον 18ο αι., και πρόσφατα (1997) αφαιρέθηκε η κτητορική επιγραφή. Έχει κριθεί «μνημείο με ειδική κρατική προστασία» από την 5η Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων Βόλου. Με τις βροχές του χειμώνα (2000) έγινε μερική εκθεμελίωση του δεξιού βάθρου. Ευτυχώς επισκευάστηκε σύντομα (2004) με ενέργειες του δραστήριου εκπολιτιστικού συλλόγου Πύρρας. Γιώργος Παπαθανασίου 2434091260. 

Καταρράκτης Δέσης – Μονή Αγίας Τριάδος Δέσης

Μετά την Πύρρα ο επόμενος οικισμός είναι η ελατοστεφανωμένη Δέση (30,8 χλμ. από Ελάτη), ένας οικισμός που, αλήθεια είναι, φαίνεται απομονωμένος, και η άποψη του περιηγητή συγκλίνει σε αυτό, απλά επειδή όλοι οι δρόμοι καλύπτονται από το σπάνιας καθαρότητας ελατόδασος που την τυλίγει. Σίγουρα θα συγκινήσει περισσότερο τον επισκέπτη όταν αυτός μάθει τα σπουδαία μυστικά που κρύβει. Λίγο πριν το χωριό (29,6 από Ελάτη), υπάρχει δεξιά, ένας στενός χωματόδρομος που πολύ σύντομα περνάει από το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου και διεισδύει μέσα στο δάσος με τα πανύψηλα έλατα.  

Μετά από 4,3 χλμ. συναρπαστικής διαδρομής φτάνετε σε ένα ξέφωτο με εμφανή τα σημάδια του ‘’δρόμου’’ και μια μεγάλη ποτίστρα για τα γελάδια. Όποιο τμήμα του και να ακολουθήσετε φτάνετε στην άκρη του δάσους και στο κατηφορικό μονοπάτι που οδηγεί στους περίφημους καταρράκτες Δέσης. Ο πρώτος (30 μ. υψ.) φαίνεται εμπρός σας καθώς ξεπετάγεται με αφάνταστη δύναμη από το εσωτερικό του εξερευνημένου και χαρτογραφημένου, ανεκμετάλλευτου και κλειστού όμως, σπηλαίου «Λέγκω». Για τον δεύτερο και μεγαλύτερο (100 μ. υψ.), θα πρέπει να περπατήσετε στο στενό λιθόχτιστο καλντερίμι μέχρι να βγείτε στην απόκρημνη πλαγιά με τους τεράστιους κέδρους. Εκεί υπάρχει οπτική επαφή με τον ψηλότερο φυσικό καταρράκτη, ίσως, ολόκληρης της Πίνδου. 

Επιστρέφοντας στην Δέση δείτε στον πάνω μαχαλά ένα από τα σπάνια προστατευόμενα (ΦΕΚ 616/Β 22-7-1997) μνημεία του ορεινού χώρου, το θαυματουργό μοναστήρι της Αγ. Τριάδος, χτισμένο το 1798, και ζωγραφισμένο από Χιονιαδίτες ζωγράφους. (υπάρχει ανοιχτό καφενείο, Πατρίκης Ηλίας 2434091420). 

Δροσοχώρι

Σχεδόν ένα χλμ. από την Δέση θα δείτε την πινακίδα προς Άγ. Νικόλαο (Καμνιάϊ), και Δροσοχώρι (Τυφλοσέλι). Ακολουθήστε τον καινούργιο ασφαλτοστρωμένο δρόμο, περνώντας από μικρά λιβαδάκια με Κρανιές (ο καρπός τους χρησιμεύει για το αρωματικό ομώνυμο λικέρ που φτιάχνουν όλες οι νοικοκυρές της περιοχής), μέχρι που φτάνετε κάτω, στο πεντακάθαρο ποτάμι. Περνώντας την σιδερένια στρατιωτική γέφυρα τύπου Μπέλεϋ, εισέρχεστε απ’ ευθείας στην περιοχή του Δημ. Διαμερίσματος Δροσοχωρίου 

Ένα θαυμάσιο χωριό πνιγμένο στα έλατα και στις πηγές,με κύριο χαρακτηριστικό του την Μοναστηριακή ησυχία,τόση, όσο πουθενά αλλού. Ανεβείτε στο ψηλότερο σημείο του πάνω μαχαλά όπου είναι η εκκλησία των Αγ. Αποστόλων με την περίτεχνη είσοδο – καμπαναριό χτισμένο από Τζουμερκιώτες μαστόρους το 1895 και νοιώστε αυτή την υπέροχη αύρα που περιβάλει όλη την περιοχή. Η εκκλησία είναι διατηρητέο μνημείο (ΦΕΚ 171/Β 6-3-1997) και είναι ζωγραφισμένη «δια χειρός Αθανασίου και Στέργιου υιών Δημητρίου Ζωγράφου Σαμαριναίου» το 1849. Γύρω από τον οικισμό υπάρχουν ωραίες πεζοπορικές διαδρομές (προς το εικονοστάσι απέναντι από το χωριό ή στην ‘’Σκάλα’’ στο ‘’Σταυρωμένο’’ και την ‘’στάνη Πασχαλιώρη’’) σε μονοπάτια, μέσα στο πελώριο ελατόδασος, κάτω από τις κορφές Τσούκα (1500 μ. - Αυγό 2180 μ.). 

Το ψάρεμα στο ποτάμι όπως και η ελεύθερη κατασκήνωση κοντά στην σιδερένια γέφυρα είναι μια απίστευτη εμπειρία αφού το εκπληκτικό φυσικό περιβάλλον κερδίζει όλες τις αισθήσεις των περιηγητών. Για τους εξαιρετικά ανήσυχους πεζοπόρους, υπάρχει δύσβατο μονοπάτι που βγάζει στο Βάκαρι και το Φορτώσι δύο απομακρυσμένους συνοικισμούς που ανήκαν στην παλιά κοινότητα Δέσης (σήμερα οικισμοί του δήμου Αιθήκων). Από εκεί υπάρχει δυνατότητα (μέσω Νέας Πεύκης) να βγείτε στον κεντρικό δρόμο με προορισμό τα Στουρναρέϊκα ή την Μεσοχώρα και το ολοκληρωμένο φράγμα του Αχελώου.  

Ορεινό καταφύγιο στο Ροποτό

Η πρώτη δστ. που συναντάτε φεύγοντας από την Πύλη προς Ελάτη έχει σήμανση ‘’Ροποτό 8 χλμ.’’. Ακολουθώντας τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο φτάνετε ψηλά στο χωριό και την πλατεία του με την εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, τα παραδοσιακά καφενεία και ψησταριές. Μέχρι εδώ τίποτε δεν προϊδεάζει για την συνέχεια, σε ένα πλούσιο από φυσική ομορφιά τόπο. Η εξερεύνηση ξεκινά αμέσως μετά την πλατεία όπου στην πρώτη δστ. αριστερά ο χωματόδρομος οδηγεί στην Βατσουνιά τη Δρακότρυπα, το Μουζάκι ή στα χωριά της Αργιθέας. 

Η μεγάλη έκπληξη όμως για τους πεζοπόρους και τους οδηγούς μοτοσυκλέτας ή 4Χ4 έρχεται όταν από την δστ. συνεχίσουν δεξιά. Ο δρόμος στριφογυρίζει, χωμάτινος πια, και σκαρφαλώνει με επιμονή και ευελιξία στην πλαγιά της Καραβούλας. Περίπου στα 8 χλμ. υπάρχει δστ. δεξιά και διάσελο προς Παλαιοκαρυά (δρόμος κακός, μόνο για υλοτομία του δάσους της Παλαιοκαρυάς), ενώ η συνέχεια (αριστερά) σας φέρνει σε 1 χλμ. στο ανοιχτό καταφύγιο της Καραβούλας – Ροποτού, στα  1300 μ. υψ. Το τοπίο και το απέραντο λιβάδι στην σκιά της Καραβούλας δικαιώνει όσους φτάσουν εδώ πάνω. Καφενεία στην πλατεία του Ροποτού για πληροφορίες. 

Το σπίτι του δεσπότη

Ένας ‘’κρυφός’’ χωματόδρομος στην δασική οδό Βρύση – Κόρμπου – Περτούλι (αμέσως μετά την πινακίδα ‘’Στουρναρέικα 13 χλμ.) οδηγεί σε μια απομονωμένη έκταση κι’ ένα μοναχικό σπιτάκι. Αυτή η παρθένα από επεμβάσεις περιοχή, μέχρι πάνω ψηλά στο βουνό, από πολύ παλιά ανήκει στην Ι. Μ. Αγ. Βησσαρίωνα Δουσίκου και ονομαζόταν  «Καλογεροβούνι». Σήμερα, λέγεται «Καλογερομάντρι» και στο μικρό σπιτάκι διαμένουν όσοι από τους πατέρες της μονής έρχονται για να σπείρουν και να καλλιεργήσουν στον μεγάλο αγρόκηπο τα λαχανικά, πατάτες, φρούτα κ.ά. για το μοναστήρι. Μέσα στο σπιτάκι υπάρχει το κατανυκτικό εκκλησάκι της Αγίας Άννας. 

Η περιοχή επειδή δεν έχει δεχθεί ανθρώπινη επέμβαση θεωρείται παρθένα, προσδίδοντας μια μοναδική γαλήνια αίσθηση. Περπατήστε κατά μήκος του μονοπατιού που το συνοδεύει ένα ρεματάκι και θα δείτε όλη την ομορφιά του δάσους ακούγοντας τα τιτιβίσματα των πουλιών και αν είναι η εποχή τους θα μαζέψετε και νοστιμότατα μανιτάρια. Μπορείτε να έρθετε με το αυτοκίνητο (4Χ4) ή μοτοσυκλέτα αλλά από την πλευρά της κατοικίας περνάει με τεράστια δυσκολία και με υπερβολικές κλίσεις. Πριν το επονομαζόμενο και «σπίτι του Δεσπότη» όμως, υπάρχει ένας αξιόλογος χωματόδρομος καλυμμένος απ’ άκρου εις άκρον με πολύχρωμα φύλλα οξιάς. Αυτός, καταλήγει στην κεντρική δασική οδό με κατεύθυνση (αριστερά) το Νεραϊδοχώρι.  

Καταρράκτες Παλαιοκαρυάς

Με κατεύθυνση από Πύλη – Ελάτη ή αντίστροφα η μοναδική δστ. που θα συναντήσετε έχει σήμανση προς Στουρναρέϊκα – Άρτα και τα χωριά της διευρυμένης κοινότητας Νεράιδας (9,5 χλμ. από Ελάτη). Αυτή η διαδρομή κρύβει μια μεγάλη έκπληξη για τον επισκέπτη, έναν ‘’κρυφό’’ ασφαλτοστρωμένο δρόμο με σήμανση ‘’προς Κάτω – Μέση – Άνω Παλαιοκαρυά’’ (στα 3,9 χλμ. από την προαναφερθείσα δστ.). Μόλις στρίψετε αριστερά και πάρετε τον στενότερο ασφαλτοστρωμένο δρόμο θα βρεθείτε σε δευτερόλεπτα σε έναν πανέμορφο τόπο που αν μη τι άλλο, από κάπου θα πεταχτούν ξαφνικά ξωτικά ή νεράιδες. Το ξεχασμένο, συγκλονιστικό τοπίο, συμπληρώνεται αρμονικά από το μουρμούρισμα του Παλαιοκαρίτη ποταμού και τα κελαηδίσματα των πουλιών.  

Στη μικρή τσιμεντένια γέφυρα (υπάρχει πινακίδα) μπείτε στον χωματόδρομο, και σε 300 μέτρα είστε στην βάση του παραδοσιακού  - επιβλητικού -  πέτρινου γεφυριού της Παλαιοκαρυάς ( 16ος αι.), με τους δύο ασύμμετρους καταρράκτες, 12 και 2 μέτρων αντίστοιχα, και μιας λιμνούλας που λες και έχει βγει από ολογάλανο παραμύθι. Ιδανικό περιβάλλον για τους εραστές της ελεύθερης κατασκήνωσης. Από το κατάστρωμα του γεφυριού πέρναγε παλιότερα ο δρόμος που συνέδεε τα Τρίκαλα με τα Στουρναρέικα, το Βαθύρρευμα και όλα τα χωριά της σημερινής Διευρυμένης κοινότητας Νεράιδας, αλλά και ο παράδρομος που πήγαινε στα χωριά της Αργιθέας και το κοντινό Ροποτό. Σήμερα τα μονοπάτια υπάρχουν, (χωρίς σήμανση) και τα χρησιμοποιούν συχνότατα οι ενημερωμένοι πεζοπόροι.  

Καφενεδάκι μπάρμπα Στέφου Γώγου στην Άνω Παλαιοκαρυά

Οι εκπλήξεις συνεχίζονται όταν από τον κεντρικό δρόμο συνεχίσετε κρατώντας την ίδια κατεύθυνση (προς Άνω Παλαιοκαρυά). Θα περάσετε από την Κάτω, όπου υπάρχει ανοιχτό καφενεδάκι, ένας αναστυλωμένος νερόμυλος με ντριστέλα (για το πλύσιμο των ρούχων) όλαεν λειτουργία σε μια αληθινή ευκαιρία, να δουν τα παιδιά, ενίοτε και οι μεγάλοι, τον τρόπο που εκμεταλλεύονται και σήμερα τη δύναμη του νερού. Σε 4 χλμ. συνολικά, θα αντικρίσετε το μοναδικό παλιό χάνι που απέμεινε στην περιοχή, του μπάρμπα - Στέφου και της κυρά - Παρασκευής Γώγου.  Πέρασμα κάποτε όλων των ταξιδιωτών, των εμπόρων και των κυρατζήδων, από και προς τα χωριά του Ορεινού όγκου Τρικάλων. Στέφανος και Παρασκευή Γώγου 2434081450.

Tuesday the 4th. . Joomla 3.0 templates. All rights reserved.