ΘΕΣΣΑΛΙΑ

ΤΡΙΚΑΛA

ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ & ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

ΕΛΑΤΗ – ΠΕΡΤΟΥΛΙ – ΝΕΡΑΙΔΟΧΩΡΙ – ΠΥΡΡΑ – ΔΕΣΗ – ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ

 ΔΡΟΣΟΧΩΡΙ – ΚΛΕΙΝΟΒΟΣ    

Κείμενο - Διαφάνειες: Άγγελος Σινάνης e – mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

© Νοέμβριος 2006 

ΕΛΑΤΗ ΤΡΙΚΑΛΩΝ - Ο ΟΙΚΙΣΜΟΣ 

Αφήνοντας την Πύλη και τα πρώτα μνημεία της περιοχής ανηφορίζετε προς Ελάτη, περνώντας την πρώτη διασταύρωση που οδηγεί στο Ροποτό. Ο φαρδύς ασφαλτοστρωμένος δρόμος περνά τη δεύτερη διασταύρωση προς Στουρναρέικα, Μεσοχώρα, Διευρυμένη Κοινότητα Νεράιδας, ξεγλιστρώντας μέσα σ’ ένα καταπράσινο τοπίο με πολλά πλατάνια, και ανείπωτη θέα στο ποτάμι.  

Οι κορυφές των βουνών αρχίζουν να ξεχωρίζουν ενώ αχνοφαίνονται τα χωριά Αγ. Προκόπιος, Καλόγεροι, Βροντερό, παρασύροντας τον οδηγό που καλύπτει τα δώδεκα χιλιόμετρα σαν να ήταν μόνο ένα, φτάνοντας στην παραδεισένια, στεφανωμένη το ελατόδασος του Κόζιακα, Ελάτη (Τύρνα)σε υψόμετρο 938 μ. Είναι η έδρα του Δήμου Αιθήκων, με 762 μόνιμους κατοίκους και 952 συνολικά από όλους τους συνοικισμούς (Ξυλοχώρι, Λιπιότα, Βλατανέοι, Βλάχα, Αγ. Γιώργης). Ένας πολύ ωραίος τόπος που ατενίζει με αισιοδοξία και ομαλότητα τις προκλήσεις του μέλλοντος. Είναι το μεγαλύτερο, και απ’ τα λίγα ορεινά χωριά της περιοχής, με ευδιάκριτα χαρακτηριστικά και πλήρη τουριστική παρουσία όλες τις εποχές του χρόνου.  

Η εξαίρετη υποδομή: ξενοδοχεία, ξενώνες, ενοικιαζόμενα δωμάτια, σε συνδυασμό με τα πολλά αξιόλογα καταστήματα, καφέ, σούπερ Μάρκετ, εστιατόρια, ψησταριές, κέντρο ορεινών δραστηριοτήτων, προσθέτουν μια κοσμοπολίτικη αίσθηση που αμέσως κερδίζει τους επισκέπτες. Αξιόλογη και ξεχωριστή παρουσία αποτελεί το πρότυπο εργαστήριο ξυλογλυπτικής, του Άγγελου Πατσιαντζή, μοναδικό στην ευρύτερη περιοχή που κατασκευάζει πρωτότυπα χειροποίητα διακοσμητικά αντικείμενα τέχνης. 

Η πολυσχιδής Ελάτη Τρικάλων, αποτελεί βασικό ορμητήριο και κυριότερο ‘’πέρασμα’’, για δεκάδες διαδρομές, ασφάλτινες, δασικές, πεζοπορικές, σε μονοπάτια και δασικά κομμάτια, αποδεικνύοντας ότι δεν είναι τυχαία η επιλογή της, από τους περιηγητές. Η ιστορία της χάνεται στο βάθος του χρόνου και αναφέρεται ήδη, στην τουρκική απογραφή του 1454/55. Από τους πρώτους ερευνητές φιλόλογους και αρχαιολόγους του 19ου και 20ου αι. η θέση της ταυτίζεται με την αρχαία πόλη Πότναιο ή Ποίτνεο. Και σε πρόσφατες επιτόπιες έρευνες επιστημόνων, στην θέση ‘’Κατώφλι’’, επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη, σε μεγάλη έκταση, ερειπίων αρχαίας πόλεως των κλασικών χρόνων. 

Η δαντελωτή άγρια κορυφογραμμή του Κόζιακα, σας κοιτά αγέρωχα. Ο αέρας φέρνει από παντού μυρωδιές ευωδιαστές προτρέποντάς σας, για γνωριμία με τον τόπο. Μέσα στο χωριό, ο επισκέπτης έχει την δυνατότητα να περπατήσει στα ελατοσκεπή μονοπάτια, τα παιδιά να παίξουν ανέμελα στην μεγάλη παιδική χαρά, και για όσους πεζοπόρους επιθυμούν, υπάρχουν ακόμα λιγοστά σπιτάκια απ’ την παλιά Τύρνα, αν απ’ τον κεντρικό δρόμο που διασχίζει το χωριό, περπατήσει έως την διασταύρωση, που αριστερά, (ευθεία πάει Βροντερό – Καλόγηροι) κατηφορική άσφαλτος οδηγεί ως τα παλιά σπίτια, και τις αυλές των Τυρνιωτών. Πέτρα δουλεμένη από Ηπειρώτες μαστόρους, ξυλοδεσιές, υπέρθυρα, ‘’φωτογραφίζουν’’ την παράδοση και τον πολιτισμό.  

Στις αρχές του 20ου αι. οι τρεις συνοικισμοί του παλιού χωριού (Πάνω, Κάτω και Κολών μαχαλάς), ήταν κτισμένοι χαμηλά, προς το ποτάμι. Σώζονται ακόμα αρκετές κατοικίες από τις παλιές όπως επίσης και η παλιότερη της περιοχής, της οικογένειας του Παναγιώτη Γιδάρη, ένα ολοπέτρινο κτήριο του 1845, κάποτε δίπατο, με πολεμίστρες και πόρτα με αμπάρα που έμπαινε στον τοίχο (όπως στα παλιά μοναστήρια). Μάλιστα, όπως κατηφορίζει ο χωματόδρομος, εκεί προς το τέλος του, υπάρχει ένα παλιό εικονοστάσι, «της Παναγίας». Στον ευρύτερο χώρο, έως τις αρχές του 20ου αι. υπήρχε η Εκκλησία - Μοναστήρι Κοίμησης της Παναγίας Θεοτόκου. Ο αείμνηστος Γκιζλής Ηλίας από την Ελάτη, θυμόταν ότι χωρούσε πάνω από διακόσια άτομα και ήταν μεγαλύτερη από την σημερινή, με πανέμορφο τέμπλο, μεγάλα ‘’χαγιάτια’’, μοναχούς που καλλιεργούσαν την γη, και ασχολούνταν με την κτηνοτροφία.  

Το 1823 τα χωριά Τύρνα (Ελάτη), Περτούλι, Βετερνίκ (Νεραιδοχώρι) και Πύρρα κάηκαν από τους Αρβανίτες υπό τον Σελιχτάρ Μπόδα. Οι  κάτοικοι της Τύρνας χωρίσθηκαν σε δύο ομάδες και  έφυγαν στην Αγιά Λάρισας με αρχηγό κάποιον ‘’Αγνάτο’’, και προς το Μεσολόγγι με αρχηγό τον ‘’Τζάλα’’. Πίσω, στο παλιό χωριό οι κακουχίες κάθε είδους απογοήτευσαν τους μοναχούς, οι εναπομείναντες κάτοικοι δεν είχαν τόσα εισοδήματα για να συντηρούν και την εκκλησία η οποία σιγά -  σιγά ερήμωσε έως ότου γκρεμίσθηκε γύρω στο 1923. Τμήμα του παλιού τέμπλου της Εκκλησιάς - Μοναστηριού της Παναγίας Θεοτόκου σώζεται και φυλάσσεται στον Προφήτη Ηλία στο δασάκι.  

Τέτοιοι οικισμοί υπήρχαν σε όλα τα ‘’Παλιοχώρια’’ που αναφέρονται κοντά ή δίπλα από κάθε σημερινό χωριό, σε όλη την επικράτεια, ειδικότερα όμως στα ορεινά. Στα περισσότερα από αυτά τα ‘’παλιοχώρια’’ υπάρχουν ή κατά κανόνα, υπήρχαν, εκκλησούλες, χαλάσματα και αραιά – αραιά καμιά κατοικία σε καλή κατάσταση. 

Η νεώτερη ιστορία της Ελάτης προσδιορίζεται από την ίδια την περιοχή, που  σύντομα αναδεικνύεται και εξελίσσεται με ίδιες των φιλόξενων κατοίκων δυνάμεις σε τουριστικό θέρετρο. Οι κάτοικοί της, με συνεχείς προσπάθειες που ξεκίνησαν το 1955 – ‘60, συνεχίζουν με προοπτική να αναπτύσσουν έναν πολύ καλό προορισμό, για ξεκούραση και γνωριμία, με την ευρύτερη εκπληκτική περιοχή του ορεινού όγκου Τρικάλων.

Thursday the 23rd. . Joomla 3.0 templates. All rights reserved.